Het verhaal van een omvangrijke magnetron

We hebben allemaal minstens één “klein verstopt erfstuk” in huis dat we blijven houden omdat het inmiddels “deel uitmaakt van ons leven”, zonder ons te realiseren dat het meer kost om het te houden dan om het niet meer te hebben.

Ik moet glimlachen als ik terugdenk aan die vervloekte magnetron die ik een paar jaar eerder had gekocht, een inmiddels even gewoon als nuttig apparaat. Begrijp me niet verkeerd, ik gebruik hem praktisch elke dag, maar hij had een bizarre situatie doen ontstaan die me meer stress bezorgde dan ik doorhad.

Ik moest een nieuwe keuken kopen omdat ik, nadat ik kort daarvoor een huis had gekocht, er een nodig had. De magnetron had ik al, ik had er heel veel voor betaald en hij verkeerde nog in uitstekende staat, en in het oude huis waar ik huurde had ik er een plek helemaal voor hem alleen voor vrijgehouden. Ik besefte dat er in de nieuwe keuken niet de ruimte was die nodig was om hem handig neer te zetten. Ik keek naar de magnetron en dacht :“Wat een sukkel! ik heb geen plek in de nieuwe keuken, ook al lijkt die die ik wil kopen in al het andere perfect!”

Ik bracht een maand door met het zoeken naar een geschiktere keuken, met het aanpassen van de offerte die al was gemaakt voor de keuken die ik wilde kopen, en ik overwoog zelfs andere ruimte op te geven die ik nodig had, alleen maar om die 60 cm magnetron erin te krijgen. De meest voor de hand liggende keuze was en is geweest om een kleinere te kopen. Ja, meer uitgeven had me in werkelijkheid de mogelijkheid gegeven om te besparen.

“Sorry, maar zei je niet dat je er een andere hebt gekocht? hoe is het mogelijk dat je hebt bespaard terwijl je een nieuwe hebt moeten kopen?”

Precies. Simpelweg omdat de aankoop van een kleinere magnetron die beter paste bij de keuken die ik aan het kopen was de goedkoopste keuze was: ik hoefde geen andere ruimte uit de gekozen configuratie op te offeren en ook niets toe te voegen waardoor de prijs van de keuken zelf, die ik op maat liet maken, zou stijgen.

Het is niet alleen een kwestie van geld, maar ook van persoonlijke tijd die is weggegooid aan het zoeken naar een oplossing voor een probleem dat ik eenvoudig had kunnen oplossen door de oude weg te geven of te verkopen en een kleinere te kopen die beter bij mijn behoeften paste.

Als ik er nu aan terugdenk moet ik erom lachen, maar dat probleem heeft me meer stress bezorgd dan ik graag toegeef; had ik maar een persoonlijk dagboek bijgehouden, dan had ik de fout makkelijker herkend (en zonder nog 5 winkels af te lopen).

Minder hebben is soms veel meer hebben: veel meer geld om iets van waarde te kopen, veel meer energie om te genieten van wat we al hebben en veel meer helderheid van geest om de problemen aan te pakken die we op onze weg tegenkomen.